(แปลและเรียงเรียงมาจาก The “Dragon” Supply Chain in China ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกรณีศึกษา International Agribusiness in China: Charoen Pokphand Group, Harvard Business School, November 16, 2009) อ่านเพิ่มเติม “ห่วงโซ่อุปทาน “มังกร” ในประเทศจีน”
หมวดหมู่: 1 Type of Contents
ซีพี-เอสซีจี ว่าด้วยยุทธ์ศาสตร์ธุรกิจภูมิภาค
ด้วยความเชื่อว่าแรงบีบคั้นจากสถานการณ์วิกฤติ เป็นพลังสำคัญในการผลักดันการพัฒนาใหม่ ด้วยความมุ่งมั่น ทุ่มเอย่างเต็มกำลัง รวมทั้งเรื่องนี้ด้วย
ผมชอบอ่านรายงานประจำปีของบริษัท โดยเฉพาะกิจการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เช่นเดียวกันก็ชอบอ่านข่าวและความเคลื่อนไหวของบริษัทจาก Corporate website ด้วยความเชื่อที่ว่าจะเป็นชิ้นส่วนของภาพใหญ่ของความเคลื่อนไหวจนถึงยุทธ์ศาสตร์ของบริษัท กรณีเครือซิเมนต์ไทย (เอสซีจี) และเครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) ก็เป็นเช่นนั้น
อ่านเพิ่มเติม “ซีพี-เอสซีจี ว่าด้วยยุทธ์ศาสตร์ธุรกิจภูมิภาค”
ซีพี-เอสซีจี บทเรียนการลงทุนในตะวันตก
ซีพีตั้งโรงงานอาหารสัตว์ที่โปรตุเกสและตุรกีตั้งแต่ปี 2528 ด้วยเป้าหมายในความพยายามเข้าสู่ตลาดยุโรปที่มีกำลังซื้อ กำลังขยายใหญ่ เมื่อตลาดร่วมยุโรปกำลังเกิดขึ้น จนถึงวันนี้เป้าหมายสำคัญนั้นยังไม่บรรลุ อ่านเพิ่มเติม “ซีพี-เอสซีจี บทเรียนการลงทุนในตะวันตก”
วีรพงษ์ รามางกูร: มากกว่าความเป็นนักเศรษฐศาสตร์
เขาเป็นนักเศรษฐศาสตร์คนเดียวในสังคมไทยที่ทรงอิทธิพลที่สุดในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา “ความคิด” เป็นสิ่งที่สัมผัสได้เสมอ แต่มิใช่ปัจจัยเดียวของ “อิทธิพล” ทั้งมวลของเขา อ่านเพิ่มเติม “วีรพงษ์ รามางกูร: มากกว่าความเป็นนักเศรษฐศาสตร์”
ยุทธ์ศาสตร์ถนน
เราคงเคยรู้จักคำว่าถนนยุทธ์ศาสตร์มาบ้าง แต่คราวนี้ผมพยายามเสนอความหมายใหม่–ยุทธ์ศาสตร์ว่าด้วยถนน โดยให้ความสำคัญถนนชนบทเป็นพิเศษ
ถนนชนบทถูกสร้างและพัฒนาขึ้นอย่างมากในช่วงทศวรรษมานี้ สอคล้องกับแนวทางการเข้าถึงชุมชนชนบท ไม่ว่าจะเป็นเรื่องระดับนโยบายของนักการเมือง เริ่มให้ความสำคัญชนบทมากขึ้น พร้อมๆกับความหวาดระแวงชนบทของบางฝ่าย กรมทางหลวงชนบทเพิ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อไม่ถึง10 ปีมานี้ ปัจจุบันกลายเป็นกรมที่ได้รับงบประมาณจำนวนมาก สอดคล้องกับแนวคิดของผมเองที่ว่าด้วย “เมืองรุกชนบท” (อ่าน ตุลาคมปี2553 เมืองรุกชนบท) ดูเหมือนกระแสนี้แรงขึ้น โดยเฉพาะการเติบโตของธุรกิจเครือข่ายจากกรุงเทพฯ ล่าสุดที่น่าสนใจคงเป็นปรากฏการณ์ทีวีดาวเทียม (ขอเวลาเฝ้ามองสักพัก แล้วจะนำเสนอความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นการเฉพาะ) ทั้งนี้ยังไม่รวมถึง แนวคิดของคนมองโลกในแง่ดี ว่าด้วยโอกาสทางเศรษฐกิจของคนชนบท เช่นเดียวกับความสะดวกของกองทัพคนชนบทในการเดินทางเข้าเมืองหลวงด้วย
สิ่งที่ควรเรียนรู้จากเกาหลี(ใต้)
ผมเคยคิดว่า ปรากฏการณ์เกาหลีในจอทีวีไทยนั้นดูเกินพอดี สักพักคงจะค่อยๆลดระดับไป แต่ผ่านหลายปีแล้วดูเหมือนปรากฏการณ์นั้นได้ขยายวงมากขึ้น ออกจากจอทีวีไปสู่กระแสความนิยมสินค้าเกาหลี(โดยเฉพาะConsumer electronics) ที่สำคัญ มิใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะเมืองไทย
กรณ์ กับ ธารินทร์ (3)
หากเปรียบเทียบกันแล้ว ตอนก้าวขึ้นตำแหน่งรัฐมนตรีคลังนั้น ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ มีความมั่นใจมากกว่ากรณ์ จาติกวณิช มากนัก ถ้าเปรียบเทียบกับ ธารินทร์หรือแม้กระทั่ง ปิ่น จักกะพาก ดูเหมือนเขามีประสบการณ์ทำงานในธุรกิจคล้ายคลึงกันในต่างประเทศ เมื่อพิจารณาอย่างกว้างๆทั้งธารินทร์ และปิ่น มีมิติที่กว้างขวางกว่า แต่ในสาระสำคัญบางมุมมีความแตกต่างกันพอสมควร ผมเชื่อว่าอาจทำให้กรณ์ จาติกวณิช มีมุมมองและยุทธ์ศาสตร์ที่ยืดหยุ่น อ่านเพิ่มเติม “กรณ์ กับ ธารินทร์ (3)”
กรณ์–ผู้มีโอกาสหลังวิกฤติการณ์ปี2540
“สำหรับด้านการเงิน ผมบรรลุเป้าหมายที่เคยตั้งเอาไว้แล้วตั้งแต่ 5 ปีก่อนหน้า ตอนที่ผมขายหุ้นของบริษัทให้กับธนาคารเจพีมอร์แกนเชส หลังจากนั้นผมเพียงแต่สะสมเงินเดือนที่ต้องบอกว่า “สูงมาก” ในตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ของธนาคารเจพีมอร์แกนเชส ประเทศไทย” กรณ์ จาติกวณิช กล่าวไว้ในหนังสือประวัติของเขาตอนหนึ่ง อ่านเพิ่มเติม “กรณ์–ผู้มีโอกาสหลังวิกฤติการณ์ปี2540”
กรณ์ กับ ธารินทร์(2)
เขาทั้งสองก็คือเป็นคนไทยไม่กี่คนมีProfileการศึกษาที่ดีเยี่ยม และก็เป็นเพียงไม่กี่คนที่เริ่มต้นทำงานในกิจการต่างประเทศ สำหรับสังคมไทยแล้วถือเป็นการเริ่มต้นสร้างประสบการณ์ที่ดี
จากประสบการณ์นั้น เอื้อประโยชน์อย่างมาก ในการกลับมาทำงานในเมืองไทย กรณ์ จาติกวณิช ดูเหมือนจะโชคดีมากกว่า ในการทำงานที่โลดโผน ตื้นเต้น และ ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ขณะที่ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ นั้น นับว่ามีประสบการณ์ ในการทำงานที่เชี่ยวกรำมากกว่ามาก อย่างไรก็ตาม โอกาสของเขาทั้งสองเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อกันอย่างน่าสนใจ อ่านเพิ่มเติม “กรณ์ กับ ธารินทร์(2)”
กรณ์ กับ ธารินทร์ (1)
กรณ์ จาติกวณิช เป็นนักการเมืองไทยคนหนึ่ง เชื่อว่าจะมีอิทธิพลต่อสังคมมากขึ้นในฐานะผู้มีบุคลิกที่น่าสนใจ ขณะเดียวกันมีบทบาทสำคัญในการบริหารเศรษฐกิจไทย จากความคาดหวังไม่มาก สู่ความคาดหวังมากขึ้น หลังจากกลายเป็น “จุดขาย” รัฐบาลประชาธิปัตย์ เมื่อนิตยสารการเงินของอังกฤษ (The Banker Magazine) ยกเป็น Finance Minister of the Year 2010 – Global and Asia-Pacific
วิรัตน์ แสงทองคำ 